Kreş Seçimi ve Oryantasyon Süreci

En baştan belirteyim, bu yazıda Zibidikuş‘u hangi okula verdiğimden değil, okul seçerken nelere dikkat ettiğimden ve neden okula verdiğimden bahsedeceğim. Okul ismi vermeyi düşünmüyorum, sormazsanız sevinirim :).

Elimde artık 2 yaşını doldurmuş, sendromun dibine vurmuş, doğduğundan beri annesi ile 7/24 vakit geçiren, çokça bağımlı bir minik var. Çocuğu olanlar bilirler, büyüme sürecinin belirli dönemlerinde bebeklerin atakları olur ve baya sancılı geçer. Bu süreci en iyi şekilde atlatmak için annenin de akıl sağlığının yerinde olması çok çok önemlidir.

Hiç bir zaman hiç bir şeyin en iyisini ben bilirimci olmadım. Hep araştırdım, okudum ama kendi doğrularımdan hiç şaşmadım. Çünkü benim çocuğuma ve bana en iyi geleni, en iyi olanı yine en iyi ben biliyorum. Okuduklarımı, öğrendiklerimi kendi düşüncelerim ve doğrularım ile harmanlayıp onları uyguluyorum.

Zibidikuş site içerisinde, parkta gördükleri hariç etrafında çok fazla yaşıtı olmadan tüm vaktini evde annesi ile geçiriyor. Son zamanlarda her parka çıktığımızda diğer çocukların peşinden koşmaya, oyunlarına girmek istemeye ve dışarıda bile kalsa kendi kendine sanki oyunun içerisindeymiş gibi oynamaya başladı. Bilenler bilir, doğduğundan beri evde onunla kaliteli vakit geçirmek adına her şeyi yapıyorum. Zibidikuş, kendi kendini de çok güzel eğlendiren ama tabii ki zaman zaman benimle de oynamak isteyen bir çocuk. Bir süredir evde yaptığı aktiviteler, oyunlar yetmemeye ve sürekli yeni şeyler yapmak istemeye, dışarı çıkmaya, birileriyle oynamak istemeye başlamıştı. Ben de en azından haftada 3 yarım gün oyun grubu gibi ama annesiz bir şekilde vakit geçirebileceği bir kreş düşünmeye başladım.

Bazı görüşler 2 yaşın çok erken olduğunu savunuyor, bazıları ise olması gerekenin bu olduğunu düşünüyor. Ben de ikinci gruptanım ve 1 aylık süre içerisinde ne kadar doğru karar verdiğimi anladım.

Benim için bir kreşte olması gerekenler listesi;

  • Bana kesinlikle güven vermeli,
  • İlla bir şey öğretmeye değil, çocukların mutlu omasına odaklanmalı,
  • Çocukları yaz kış, yağmur, çamur demeden dışarı çıkartmalı,
  • Hijyene çok ama çok önem vermeli,
  • Yemeklerde paketli gıda olmamalı ve özenle okulun kendi mutfağında hazırlanmalı,
  • Sınıflar ışık almalı ve sık sık havalandırılmalı,
  • Öğretmenler ”kesinlikle” güler yüzlü ve tecrübeli olmalı,
  • Öğrenci sayısı çok fazla olmamalı ve başlarındaki öğretmen sayısı yeterli olmalı,
  • Evden yürüyerek gidebileceğim ya da servis gerektirmeyen eşimin vs işe giderken bırakabileceği bir mesafede olmalı.
  • Bir oryantasyon programı olmalı.

2 yaş çocuğuna bir şeyler öğretmenin en iyi yolu oyundur. Bir kreş yukarıdaki kriterleri sağlıyor ise ve benim çocuğum her gün oradan mutlu ayrılıp, ertesi gün tekrar gitmek istiyorsa benim için tamamdır.

Zibidikuş için bir çok okul araştırdım. Gerçekten ‘bir çok’. Kimisi yukarıdaki kriterleri sağlamadı, kimisi çok çok uçuk ücretler istedi. En sonunda iki okul arasında kaldım. Birinin avantajı çocukların gerçekten yaz kış, yağmurda çamurda dışarıda vakit geçiriyor olmalarıydı. Yani çocukları her gün dışarı çıkartıp, çamurda, kumla ve suyla oynatıyorlardı ve referansları çok iyiydi. Doğayla iç içe bir okuldu. Fakat bu okul evime araba ile 10dkda gidebileceğim bir mesafedeydi. Diğer okul ise evimin dibinde, yeni açılan, yukarıdaki kriterleri tam olarak sağladığını söyleyen fakat ilk seneleri olacağı için her hangi bir referansın olmadığı bir okuldu. Yani onlara inanıp Zibidikuş‘u gönderirsem risk alacaktım.

Düşündüm taşındım. Görüştüğüm iki doktor da bu yaş grubu için en önemli şeyin eve yakın olması olduğunu söyledi. Düşününce mantıklı geldi çünkü; küçükler ve ilk seneleri olacağı için hastalanacaklar, okuldan almak gerekecek, alışma sürecinde sizi de yanında isteyecekler. Yakın olması çok büyük bir avantaj. Ben de risk alıp oraya göndermeye karar verdim.

Ben 3 yarım gün düşünüyordum fakat bu okulun programında yalnızca 5 yarım gün var ve o şekilde göndermeye başladım. Sabah 08:40’da evden çıkıyoruz. 08:45’de okuldayız. Zibidikuş‘u okula götürebilmek için bir de üzerine oturabildiği scooter aldım ki elim ayağım oldu. 15 dk bahçede vs vakit geçiriyorlar, 09:00’da kahvaltıya oturuyorlar.

Yarım gün programı 12:30’da sona eriyor ve en geç 12:45’de Zibidikuş‘u teslim alıyorum. Kahvaltı, ara öğün ve öğle yemeği var. Yani öğle yemeğini yedikten sonra teslim almış oluyorum.

Benim en korktuğum konulardan biri okula alışma süreciydi. Ya gitmek istemezse? ya hep beni isterse? ya alışamazsa?

İşte tam burada yukarıdaki maddelerde de bahsettiğim oryantasyon süreci devreye giriyor. Benim görüşüm her okulun bir oryantasyon programı olmalı. Çocuğu bırakın gidin o alışır mantığı çok yanlış. Çocuk ağlamaktan helak oluyor, hem size olan güveni kırılıyor hem de bir daha okula gitmek istemiyor. Bizim sürecimiz nasıl işledi anlatayım;

İlk hafta zaten alışma süreci ve tüm program ona göre ayarlanmış. İlk gün tüm veliler ve çocuklar okulun bahçesinde toplu etkinlik yaptık. ikinci gün anneler okulda, sınıfın önünde, taburede oturdu ve çocuklar etkinlik yaptı. Üçüncü ve dördüncü gün çocukların durumuna göre kimi anneler okulda bekledi kimileri okulun dışında, yakın çevrede oturup bekledi. Son gün ise yine annelerle birlikte toplu etkinlikler yapıldı ve haftayı kapadık. Bu süreçte Zibidikuş gayet iyiydi. Benim okulda olduğum günler hiç sorun yaşamadık. Biraz beni arayıp, ağlayacak gibi olduğunda öğretmeni beni aradı ve çağırdı, süreci ağlatmadan kapadık.

2. hafta ise çocukların bağımsız takılmaya başladığı haftaydı. Yine onların durumuna göre veliler hareket etti. Zibidikuş‘u sabahları bırakırken benden ayrılmak istemedi, fakat okula girdikten sonra beni görmedi bile. Öğretmenini çok seviyor, diğer arkadaşları ile uyumlu ve bunların çok büyük etkisi var. 3. haftadan sonra tamamen alıştı okula ve artık problemsiz gelip gidiyor. Hafta sonları dahil okula gitmek istiyor diyebilirim, umarım değişmez. 🙂

Okulun Zibidikuş üzerindeki olumlu etkilerinden bahsedecek olursam;

  • Kelime haznesi ve konuşma gayreti müthiş arttı,
  • Ciddi anlamda kendine güveni geldi,
  • Yemediği yemekleri okulda yemeye başladı,

Okulda öğrendiği şarkıları evde söylemeye çalışıyor, hiç duymadığım kelimeler ağzından çıkıyor ve olur olmadık yerlerde bale yapmaya, dans etmeye yani kısaca kendini göstermeye başladı. Öncesinde çok daha pasif bir çocuktu, inanılmaz bir değişim var. Okulda hiç yemediği biber dolmasını, haşlanmış yumurtayı vs yemeye başladı. Evet evde hala yemiyor ve bana naz yapıyor ama okulda yiyor.

Okul çantasında gidip gelen bir yemek listesi var. Her gün ne yedi, ne yemedi öğretmenleri yazıyor ve ben de okuyup, öğrenmiş oluyorum. Haftalık yemek ve etkinlik programı hafta başında velilere veriliyor. Her cuma öğretmeni beni arayıp detaylı haftalık durum raporu veriyor.

Hem yemek yeme, hem giyinme konusunda öğretmenleri çocukları teşvik ediyor ve kendileri, kendi işlerini mümkün olduğunca hallediyorlar.

Okulda kendine ait bir dolabı var ve eşyalarını oraya koyuyor.  Okulun dolabında tutmak için bizden istediklerinden bahsedecek olursam;

  • Birer adet alt ve üst yedek kıyafet,
  • Birer adet alt ve üst iç çamaşırı,
  • Bir çift çorap,
  • Toka ve tarak,
  • Bir adet yağmur botu,
  • Bir adet şemsiye,
  • Bir adet yağmurluk,
  • Bir adet suluk.

Okul bahçesinde ekolojik bahçe olarak adlandırdıkları bir bölüm var ve burada ekip, biçip, solucanları inceliyorlar. Her mevsim dışarı çıkıyorlar ve bu sebeple bizden bot, yağmurluk vs istendi.

Bunların dışında, çantasında da her gün bir takım yedek kıyafet gidip geliyor.

Zibidikuş okula başladı, ben de kendime ve arkadaşlarıma vakit ayırabilir oldum. Mesela şuan eve geldim ve blogumla ilgileniyorum. Hem bana hem ona yaradı diyebiliriz 🙂

Biz evde en iyi şekilde ilgilenirken, çocuklarımızı bizden bağımsız göndereceğimiz okulu seçmek gerçekten çok hassas ve zorlu bir iş. Biz şu an için okulumuzdan çok memnunuz ve bizim isteklerimizi söyledikleri şekilde yerine getiriyorlar.

Her anne babanın kriterleri, daha doğrusu öncelikleri farklıdır. Zibidikuş okula gitmeye başladığından beri anladım ki eve olan mesafe ve oryantasyon süreci çok önemliymiş.

Ben hallettim, size çok kolay gelsin 🙂

Kreş Seçimi ve Oryantasyon Süreci” üzerine 5 yorum

  1. Cansel dedi ki:

    Dilara hanım, kreşin ücreti ne kadar acaba? Ben manisadayım ve sizin kreşinizin olanaklarının yarısı bile olmayan kreşler çok ucuk ücretler istiyor

    • Dilek dedi ki:

      Cansel hanım bende manisadaymı ve arayış içindeyim siz bu konuda ne buldunuz banana haber verirmisiniz lütfen. Benimde kızıma artık ben yetmiyorum ve bu tarz okul istiyorum lütfen bana dönüş yaparsanız sevinirim.

  2. Bahar dedi ki:

    Bilinçli anne olma konusunda gösterdiğin emeğe hayranım. Zibidikuş’un güzel gelişiminden anlaşılıyor zaten. Keşke herkes senin gibi olsa. Seni kutluyor ve öpüyorum tabi Zibidikuş’u da

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir