Zibidikuş 18 Aylık

Zibidikuş 18 aylık olalı 20 gün oldu ama ben yazıyı ancak yazabiliyorum. Kafamı toplayacak ne halim ne vaktim vardı ve bu söylediğimden bu ayın nasıl geçtiğini az çok tahmin edebilirsiniz belki 🙂

Biliyorsunuz ki geçtiğimiz ay emzirmeyi bıraktım. Sonrasında uykusunun ya da yemek yemesinin düzelip düzelmediğini merak eden çok kişi oldu ve burada da buna toplu bir cevap vermiş olayım.

Düzeldi. Evet düzeldi ama benim beklentilerim doğrultusunda düzeldi diyebiliyorum. Yani tüm gece deliksiz uyuyup, ne versem yemiyor tabii ki ama uyuyor ve yiyor. Akşamları hala aynı saatte; 20:00 gibi uyumuş oluyor. Gece 23:00’e kadar uyuyor ve 23:00 civarı uyanıp beni yokluyor.  Yanına gidip yatıyorum ve tekrar dalıyor.İyi günündeyse sabah 5’e kadar uyanmıyor ama kötü bir geceyse sabah 07:30’a kadar 2 defa uyanıyor. Bazen iki oda arası git gel yapmak yorucu olduğu için onun yatağında yatıyorum. Bazen sabaha karşı uyanırsa onu yanıma alıyorum.

Meme yerine uyku öncesi kitap koymuştum ama kitabı uyumadan önce okuyoruz genelde, artık uyku sırasında istemiyor. Ben yanına uzanıyorum ve öyle dalıyor. O uyuduktan sonra kalkıyorum. Memesiz uyuyor derken yanına yatmama alıştı sanırım şimdi de gece beni arıyor. Bir tarafı düzeltirken başka tarafı bozuyorum.

Yemek konusunda ise yiyor ama hala inanılmaz yemek seçiyor. Meyve ile derdimiz yok, ama ana yemeklerde (et, sebze vs) yememek için yırtınıyor ki yemiyor da doğru dürüst. Bazen çok sevdiği makarnaya bile burun kıvırıyor. Yoğurt severdi artık yediremiyorum. Ben de çilekli, muzlu, yoğurtlu içecek hazırlıyorum bu dönem, o şekilde içiyor.

Gelecek 4 azı dişi var. En son doktor kontrolümüzde gelen giden bir şey yoktu ama 15 gün geçti üzerinden, belki dişler harekete geçmiştir. Annelerin en güzel bahanesi zaten ‘‘kesin diş geliyor, ondan mız mız” 🙂

Zibidikuş bu ay oyun grubuna başladı. Haftada bir saat birlikte katılıyoruz. Başka anneler ve bebekler de oluyor ve sosyalleşiyorlar. Bizim gittiğimiz oyun grubu ingilizce. Öğretmenimiz de yabancı ve ingilizce şarkılar eşliğinde başlayıp, ayına uygun ince motor, kaba motor becerilerini destekleyen aktiviteler ile devam ediyoruz. Zibidikuş ilk 3 derste mekana gidince ağlamaya başladı. Yadırgadı ve öğretmenini (neden bilmiyorum) doktor sandı. Hala arası pek iyi değil ama duruma alışmış vaziyette. Bir de orada bir arkadaş edindi 🙂 biz annelerin de kafası uyuyor ve bebekler de çok güzel anlaşıyor. Oyun grubunun bize kattığı en güzel şey bu oldu sanırım.

Bu ay Zibidikuş‘da neler gözlemledim sizinle paylaşayım;

  • Kimseyi yabancılamayan, herkese giden çocuğum herkesden kaçar oldu. Birden bir yabancılama hadisesi başladı ki anlam veremiyorum. Sanırım dönemsel. Sokakta biri sevmeye kalktığında hemen bacaklarıma yapışıyor ”ayyynnnnn” (anne)  şeklinde. Her girdiği ortamda çekingen ve dibimden ayrılmıyor.
  • Bana bağlılığı daha da arttı. Yanındayken bile bazen beni istiyor. Sanırım 7/24 birlikte olduğumuz için.
  • Kaba motorda da, ince motorda da gelişimi gözlemliyorum. Eline, gıdısına, kollarının arasına bir dolu oyuncak doldurup, önünü görmeden hedefe hızlı adım yürüyebiliyor. Parmaklarını güzel kullanıyor.
  • Birden bire, hiçbir şey yokken, hatta gayet gülerken ve mutluyken ağlamaya başlıyor ve ben neden ağladığını anlayamıyorum, (anlasam her şey çok daha kolay hallolacak). Örneğin resim yapmak istiyor. Kalemi veriyorum ve gayet keyifle yaparken bir yerde istemsiz bir şekilde çok ufak müdehalem oluyor. O andan itibaren yırtınarak ağlıyor ve kalemi, kağıdı bir kenara atıyor, bir daha istemiyor.
  • Çoğu akşam banyo sonrası bir şeye takıyor ve uyuyana kadar ağlıyor. Ne istediğini kendi de bilmiyor.
  • Ağzında sürekli park kelimesi var. ”paa paaa” diye başımın etini yiyor tüm gün. Bazen 4 farklı park geziyoruz yine de doymuyor. Hemen hemen her gün dışarı çıkartıyorum enerjisini atması için, çünkü evde zaptetmek çok zor oluyor.
  • İnadı beni Bİ-Tİ-Rİ-YOR. size iki örnek vereyim; 1. Zibidikuş, ben ve babaannesi dışarıda öğlen yemeği yiyeceğiz. Kendime köfte söyledim ki Zibidikuş‘a da belki yedirebilirim. Ben yerken ona da verdim. Daha doğrusu önüne koydum ki kendi yesini çünkü benim yedirmemi zaten istemiyor. Mümkün değil yemedi. Ben de inat yaptım (normalde de hırs yapıyorum ama abartmıyorum). O kadar sinirlendim ki, abartısız tam 1 saat yemesi için dil döktüm. Gayet yumuşak bir şekilde ”annecim lütfen ye, bak ben de yiyorum, babaanne de yiyor. Köfte çok güzel. Büyümen için yemen lazım. Bak herkes yemek yiyor, lütfen sen de ye.” vs vs şeklinde konuşurken ağzım kupkuru oldu, yemeğim buz gibi oldu ama ı-ıh yemiyor. Ben de pes etmiştim ki garson geldi ve çatalı köfteye takıp Zibidikuş‘a uzattı. Sanki bir saattir dil döktüğüm çocuk o değilmiş gibi ağzını açtı ve git gel 2 köfteyi yedi. Babaannesi ve ben ağzımız açık bakakaldık. Sanırım sorun bende diyorum. 2. Zibidikuş‘a etrafa dökmeden yesin diye çerez kabı aldım. Kabın özelliği içindekileri dökmemesi. Yani elini sokup alıp yemesi lazım. Ne zaman eline alsa kabı ağlıyor, parmaklarını sokup çıkartıyor ve benim içinden alıp vermemi istiyor. Kendi kendine sinirleniyor, kabı fırlatıyor ve yemeyeceğim, yiyemiyorum sen ver diyor. Ben de bir gün babasına, ”sanırım beceremeyecek bunu” dedim. Babası da ”yoo benimleyken gayet güzel yiyordu” dedi. Beni görmediği bir vakit bir izledim ki Zibidikuş bileğine kadar daldırmış elini ve dut kurularını löp löp götürüyor. Ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilemedim. İşte nazı da inadı da bana geçiyor.
  • Kelime haznesi ufak ufak gelişiyor. Bu aralar ”bibbi (bitti), gok (yok), Pa (park), gek (kek), düt (dut kurusu)” en çok kullandığı kelimeler. Ama abartlı bir durum yok tabi konuşmasında 🙂
  • Öğlen uykularını 12:00 civarı yatıp maksimum 2 , minimum 1 saat uyuyor.
  • Bir kaç defa gece terörü denilen hadiseyi yaşadık. Gece ağlayarak kalktı ama uyanmamıştı. Gözler kapalı bir şekilde yırtınırcasına ağlıyordu. Bana tepki vermiyor ve susmuyordu. Bu durumda yapılması gereken onu rahat bırakmak, sarılıp buradayım demek ama asla uyandırmamak, sarsmamak. Gece terörü ile daha detaylı bilgiye google’dan ulaşabilirsiniz 🙂

Bu ay 18. ay doktor kontorlü ve aşıları vardı. 3 adet aşı oldu ama hiç bir yan etkisini yaşamadık. Geçen aya göre 300gr almış 9960gr olmuş ve ve boyu 3 cm uzayarak 85cm olmuş. Zibidikuş‘un yediği hep boya gidiyor, kg pek almıyor. Sağlıklı olsun da gerisi önemli değil.

Bu ay beni en çok yoran inadı oldu. Maalesef ki kişiliğinin bir parçası olacak diye korkarım.  Daha çok yorulacağım gibi 🙂

19. ayda görüşmek üzere.

Zibidikuş 17 Aylık

Çok yorucu ve yıpratıcı geçen 16. ayın sonunda umudum düzlüğe çıkıp biraz rahatlamış olmaktı ama olmadı. 17. aya da oldukça hareketli, uykusuz ve mızmız bir şekilde girdik.

Zibidikuş‘un gelen 4 azı dişi 17. ayın sonlarına doğru tamamen çıktı. Bu süreçte ek gıdayı tamamen reddetmeye devam etti ve sürekli memeye yapıştı. Gerçek anlamda aynı bir yenidoğan bebek gibi memede aşamaya başladı. Emmeden uyuyamıyordu ve bütün gece sabaha kadar emiyordu. Sabah uyandığında emmeye başlıyor ve akşam yatana kadar devam ediyordu. Yemek yapıp, sandalyesine oturttuğumda yemeği itiyor ve meme diye ağlıyordu. Biraz düşününce ek gıda almaması sebebiyle verdiğim arı sütünün gece iyice acıktırdığını farkettim ve doktorumuza sorarak vermeyi bıraktım. Hem uyumuyor olması ve hem beslenemiyor olması, hem de o kadar emmeye yeterli süt gelmediğinden sinirlenip asabileşiyor olması sebebiyle bu ay Zibidikuş‘u memeden kestim. Bununla ilgili yazıma şuradan ulaşabirsiniz, o sebeple burada detay vermiyorum.

Zibidikuş bir nebze olsun geceleri uyumaya, gündüz de normal yemeklerini az da olsa yemeye başladı. Sadece 2 gece sabaha kadar kesintisiz uyudu, onun dışında hala 2-3 defa uyanıyor. Hatta son 3 gündür yine ağlayarak uyanıyor ve bazen sakinleştirmem zor oluyor.

Memeden kestikten sonra nasıl bir yol izlemem gerektiğini öğrenmek için bu ay doktor kontrolüne gittik. Kontrolde azılarımızın tamamen çıkmış olduğunu, fakat köpek dişlerinin çıkmak üzere olduğunu söyledi. Hatta biri patlamış, diğeri de geliyor. Bir kaç gecedir uyanmalarını buna bağlıyorum. Vücudunun başka bir yerinde herhangi bir problem yok. Boyu 4 cm birden uzamış ve son kontrolden bu yana da 1 kg almış.

Doktorumuza sorduğum sorular ve kendisinin verdiği cevaplar:

Anne sütü almadığına göre yerine bir şey vermem gerekiyor mu?

İlk 3 gün keçi sütünün sulandırarak verip alerji takibi yapıp, sonraki 3 gün inek sütünü sulandırıp alerji takibi yapıp sorun yoksa normal bir şekilde vermeye devam edebilirmişim. Fakat günde 400ml yoğurt yiyor veya kefir ya da ayran içiyorsa süte gerek olmadığını, onları tüketmesinin çok daha iyi olduğunu söyledi.

Zibidikuş‘a et ve sebze yemeği yediremiyorum. Köfte de yemiyor, ne yapabilirim?

Yediği yemekleri ilik suyunda pişirmemi söyledi. Kıymayı mücver yapıp içine katabilirsin dedi. Evde makarna yap ve sebzeyi hamuruna kat dedi. Ben zaten makarnaları makarnalutfen.com‘dan alıyorum. Orada satılan makarnalar da ev yapımı ve bol sebzeli oluyor.

Kahvaltısı nasıl olmalı?

1 yumurta, zeytin ve peynir yemeli, krep vs yapabilirsin dedi. Ihlamur içebilirmiş her gün sıkıntı olmazmış. Sabahları portakal suyu verdiğimi söyledim,  gayet iyi dedi. Avokado da Zibidikuş‘un severek yediği besinler arasında.

Zibidikuş artık kuruyemiş yiyebilirmiş. Fakat önce alerjik tepki verip vermeyeceğine bakmam gerekiyor. Bir adet fıstığı ezip tatlı kaşığıyla ver ve 3 gün takip et dedi. Aynı şekilde tüm kuruyemişleri deneyeceğim. Daha sonra sorun olmazsa vermeye devam edeceğim.

Daha önce kullanıp yarım bıraktığımız arı sütüne devam etmek üzere, doktor kontrolü sonrası gece verdim. Fakat tüm gece kıvrandı. Ne zaman versem aynı şey oluyor. Ben de doktoruna dokunduğunu söyledim ve vermekten vazgeçtik. Alternatif bir takviye verdi. Bir gün balık yağı bir gün o takviye şurubu vereceğim. Vitamin aç karnına, balık yağı ise tok karnına olacak.

Bu ay gece uyanmaları sebebiyle sürekli emzirip yerine koymak zorunda kaldım. Çoğu zaman yerine koyarken tekrar uyanıyordu. Yer yatağı yapmaya karar verdim. Böylece rahat rahat yanına uzanabilirdim. Büyüyen beşiğimizin tüm parçalarını söktük ve en alttaki çekmecenin içerisine yatağı koyduk. Çok güzel bir yatağımız oldu  ve inanılmaz rahat ettik. Şuradan görebilirsiniz son halini :).

Bu ay Zibidikuş‘da gözlemlediğim yenilikler;

  • İstediği olmayınca ağlamalar başladı. Mümkün olduğunca ilgilenmiyorum ya da dikkatini başka yöne çekmeye çalışıyorum.
  • Müthiş bir doktor fobisi var. Hastaneyi gördüğü anda ağlamaya başlıyor ve eve geldiğimizde anca sakinleşiyor. Doktorumuz çok normal olduğunu söyledi.
  • Akşamları ve öğlenleri uyku öncesi kitap okurken belirli kitapların belirli sayfaların takılıyor ve hep o açık kalsın, o sayfayı anlatayım istiyor.
  • Yemek hazırlayıp, çay koyup ikram etmeye başladı.
  • Scooter’a binmeye başladı. Yeni yeni öğreniyor.
  • Bir yerim acıdığında, uf uf diyor ve gelip öpüyor 🙂
  • İlk defa kefir mayalayıp verdim ama malesef sevmedi.
  • Aktif olarak çatal ve kaşık kullanmaya başladı.
  • Bir şey saklayıp, bulmaya bayılıyor.
  • Çok ön yargılı. Özellikle yemek konusunda, ilk defa önüne konan ya da daha önce yediği ama farklı formda sunulan hiç bir şeyin tadına bakmıyor. Direkt istemem diyor. Tadına zorla baktırırsam ve severse yemeye devam ediyor.

Bu ay  onu oyun grubuna götüreceğim ilk defa. Haftanın bir günü en azından götürmeyi düşünüyorum artık sosyalleşmesi için.

Bu ay Zibidikuş 9650kg ve 82cm. Doktorumuz kilosunun %25, boyunun %75 persentilin üzerinde olduğunu söyledi.

Şimdilik gelen köpek dişleri haricinde bir sıkıntımız yok. Umarım onlar da çıktıktan sonra bir sorunumuz kalmaz.

18. ay yazısında görüşürüz 🙂

Memeden Kesme Süreci

Bu yazıyı kendi tecrübelerimi aktarmak adına yazıyorum. Kimseye siz de memeyi bırakın demiyor ve bu yöntemi uygulayın diye yazmıyorum. Ben hiç bir okuduğum makalenin, dinlediğim tecrübelerin etkisinde kalmadan, sadece kendimi ve çocuğumu dinleyerek, gözlemleyerek bu karara vardım. Çocuğu en iyi tanıyan o çocuğun annesidir.

Yöntemimde yanlışlar olabilir. Ben, benim ve çocuğumun durumuna en uygun olan şekilde davrandım. Bana göre bir bebeğin gelişimi için ve sağlıklı bir şekilde büyüyebilmesi için anne sütüne olduğu kadar, düzgün beslenmeye ve yeterli uykuya da ihtiyacı var. Eğer alabiliyorsa, ilk 6 ay kesinlikle anne sütü almalı ve minimum 2 yaşına kadar emzirilmesi önerilmektedir.

Gelelim bizim serüvenimize…

15. ay’ın ortasından 17. ay’ın sonuna kadar geçen süre bizim için, yani Zibidikuş ve benim için kabus gibiydi. Dişleri gelecek olan ve bunun sıkıntısını yaşayıp, yaşatan Zibidikuş‘un doktor kontrolünde öğrendik ki 4 azı dişi aynı anda geliyordu.

Önce gece sık sık uyanmalar ve gündüz ek gıda alımında isteksizlik, iştahsızlık, sevdiği şeyleri reddetme ile başladı. Zibidikuş neredeyse hiç bir şey yemiyordu. 15. ay içerisinde 4 günlük bir meme reddi yaşadık. Bunun sebebi de dişlermiş, daha sonra öğrendik. Ne yaparsam yapayım meme görmeye tahammülü yoktu. Hem emmek istiyor, hem kaçıyor ve ağlıyordu. 4 gün boyunca doğru düzgün yemek de yemedi. Meme reddi bittiği gibi tüm gücüyle memeye yapıştı.  Yavaş yavaş ek gıdayı tamamen bıraktı. Sadece arada meyve yiyordu.

Ben Zibidikuş doğmadan öncesinden beridir minimum 2 yıl emzirmeyi düşünüyordum. Anne sütünün önemini biliyorum. Bebeğim bundan maksimum düzeyde faydalansın istiyordum. Keşke gerçek hayat da bu planlara uyabilseydi.

Normalde memede uyuduğunda yatağına sorunsuz bir şekilde yatırırdım. Bu dönemde birden memede uyuyup, yatağa koyunca aniden uyanmaya başladı. Bazen emzirdiğim koltuktan kımıldayamıyordum bile, anında uyanıyordu. Yatağında uyusa bile önce 2-3 saatte bir, daha sonra saat başı, daha sonra 30 dk’da bir kıvranarak uyanmaya ve en sonunda hiç uyumayıp sadece memede gözlerini dinlendirmeye başladı. Aynı bir yenidoğan bebek gibi memeyi ağzından çekince uyanıyor ve sürekli emmek istiyordu. Yatağıma almayı denedim. Fakat yatağımda, benim yanımda da uyumuyordu. Bütün gece meme istiyor, hareket ediyor, üstüme çıkıyor, ne kendi uyuyor ne beni uyutuyordu.

Yine yorgunluktan bittiğim bir gece, ani bir kararla gece emzirmesini kesmeye karar verdim. Karar verdiğim gün uygulamaya başladım. Gün içerisinde emzirmeye devam ederken, sık sık ama çok sık şunu tekrarladım; ”Annecim, akşam bıcı bıcı yaptıktan sonra meme ememeyeceksin. Çünkü annenin memesinde süt (mama) kalmadı. Sen büyüdün artık, annenin memelerinin gece uyuması lazım. Sabah olduğunda ve ben sana ‘günaydııın’ dediğimde, aydınlık olduğunda emebilirsin, çünkü o zaman süt gelmiş olacak. Gece uyanıp meme istersen, ben yanına geleceğim. Seni öpebilirim, sarılabilirim. Ne zaman istersen sen de beni öpebilir ve bana sarılabilirsin, seni çok seviyorum. ” 

Cümle çok uzun gelebilir. Ama Zibidikuş algısı açık bir çocuk. Kısa kısa ve net cümlelerle sürekli bunu tekrarladım. Bazen parça parça, bazen hepsini birden söyledim. Bir tepki vermedi, fakat anladığını biliyordum.

İlk akşam, banyosunu yaptık. Memeyi kaldırırken, yerine bir şey koymam gerektiğini düşündüm. Onu bir şekilde oyalamam gerekiyordu. Banyo sonrası direkt yatmayı kabul etmeyeceğini biliyordum. Aynı cümleleri banyo sırasında da, banyodan sonra giyinirken de tekrarladım. Banyo sonrası ‘meme’ demeye başladı. O dedikçe, ben söyledim.

Meme yerine koyduğum şey kitap oldu. Zibidikuş 4 günlük meme reddine girdiğinde onu kitap okuyarak uyumaya alıştırmıştım. Kitapları çok sevdiğinden ve çok uykusu geldiğinde dinlediğini bildiğimden en uygun bu yolu buldum.

Banyo sonrası giyindi, doğduğundan beri uyurken dinlediği müziği ve gece lambasını açtım. Yanıma 5-6 adet sevdiği kitaplardan aldım ve birlikte yatağa girdik. İlk cümlesi meme oldu, aynı cümleleri tekrarladım. ”Şimdi anne sana kitap okuyacak, birlikte resimlere bakacağız” dedim. Bütün kitapları 2’şer defa okudum. Artık iyice uykudan bayılmak üzereydi ki lambayı söndürüp odayı tamamen kararttım. Uykuya daldı. Tam 1 saat sonra uyumuştu. Memedeyken bu süre 10 dk’dı. Ama o kadar problemsiz bir geçişti ki mutluluktan uçuyordum. Odasından çıktım.

İlk gece 4-5 defa uyandı. 2’sinde meme dedi. Aynı şeyleri tekrarladım ve yanına yattım. Hiç ağlamadı. 2 defa çok az su içti. Sabah olduğunda ”günaydııın, sabah oldu annecim meme istersen emebilirsin” dedim ve emzirdim.

2. gece yine sorunsuz bir şekilde uyudu. Bu sefer 45 dk sonra uykuya dalmıştı. Gece 3 defa uyandı. 1 uyanışında meme istedi ama diretmedi. Sabah aynı şekilde emzirdim.

3. gece 40 dk’da uykuya daldı. Meme demekten hiç vazgeçmedi. Sabah 06:00’ya kadar deliksiz uyudu. 06:00’da uyandığında güçlü bir şekilde meme istedi. Mızmızlandı. Yanına yattım, öptüm sevdim ve uyudu. Sabah uyandığında emzirdim.

3. geceden itibaren, gece boyunca meme emmeyen ve gündüz ek gıda almayan Zibidikuş, güne memede başlıyor ve tüm ana ve ara öğünlerini memede geçiriyordu. Ben uykusuzluk ve yorgunluktan bitap düştüm. Çok halsizleştim ve tahammül sınırım yerlere indi. Sabır küpü olan ben, hiç bir şeye dayanamaz oldum. Düzgün beslenemediğim, yeterli dinlenemediğim ve bünyem bu kadar emmeye dayanamadığı için her an süt üretememeye başladı. Süt elbet vardı fakat Zibidikuş‘u tatmin etmemeye başlamıştı. Gündüz uykusuna emerek daldığı için, süt gelmediğinden ememiyor ve uykuya dalamıyor, dalamadıkça daha çok sinirleniyor ve ağlamaya başlıyordu.

4. geceden itibaren sabah olmuş mu diye uyanmaya başladığını farkettim. 1 gün deliksiz uyurken, diğer gün defalarca uyanıyordu. Gece uykusu ve gündüz yemesi düzene girecek diye düşünürken, pek başarılı olamadığımı anladım. Gece emmesini bırakalı bir hafta olmuştu ki yine ani bir kararla gündüz de kesmeye, yani toptan emzirmeyi bırakmaya karar verdim.

Karar verdiğim gecenin sabahında normal düzene devam ettim. Bu sefer gün boyu, defalarca ”Annecim sen artık büyüdün, bugünden sonra meme yok. Annenin memesinde süt kalmadı. Artık yemek yiyeceksin. Anne ve baba ile masaya oturucaksın ve bizimle yemek yiyeceksin. Canın ne zaman meme isterse bana sarılabilirsin. Seni çok seviyorum.” dedim.

Bütün gün bu cümleleri tekrarladıktan sonra, sorunsuz geçen gecenin sabahında tabii ki meme istedi. Sütün bittiğini söyledim. Aynı cümleleri tekrarladım. Kahvaltı saatine kadar bir şekilde oyalayarak, kahvaltısını verdim. Gündüz uyku saati geldiğinde aynı akşam yaptığımız gibi kitaplarla yatağına yattık. Zibidikuş normalde aydınlıkta uyurdu, fakat bu süreç içerisinde yatağını yer yatağı yaptığımızdan ve artık meme emip uykuya dalamadığından sürekli yataktan kalkmak istedi. İlk gün uyutamadım. 2. Gün babaannenin evindeydik ve o uyutmuş. 3. gün ise ben odayı tamamen karartarak 40 dk’da uyuttum.

Ben bu yazıyı yazarken meme bırakma sürecinde 19. günü geride bırakıyoruz. Zibidikuş hala meme diyor ama olmadığını bilerek diyor. Bazen beni yokluyor, diyor ve gülüyor. ”Meme bitti” dediğimde kabulleniyor. Bana göre gece bırakma süreci daha kolay geçti. Gündüz ilk 3 gün özellikle gündüz uykuları sırasında zorlandım. Fakat çabuk kabullendi ve beni çok zorlamadı.

Ben memeyi bıraktırmaya karar verdiğimde bunu ona açıklayarak, anlatarak ve ikna ederek, uzun yoldan yapmaya karar verdim. Meme ucuna salça sürüp, ya da herhangi başka bir şey sürüp, memeye bant yapıştırıp onu kendimden tiksindirmek ya da kandırmak istemedim. Bunu yapanlar da vardır, saygı duyuyorum.

Çocuklar sandığımızdan daha akıllı, ve düzgün açıkladığınız zaman inanın anlıyorlar. Meme bırakma sürecinde en önemli nokta kararlı olmak. Eğer bir gün meme yok diyip, 2. gün verirseniz o bağ tamamen zedelenmiş olur.

Bir bebeği emzirirken onu sadece beslemiyoruz. Güven duygusunu, korunma duygusunu da ona veriyoruz. Anne ile arasındaki o bağı daha da güçlendiriyoruz. Ben mecbur kaldım ve kestim. Eğer Zibidikuş‘un beslenmesinde ve uykusunda bir problem olmasaydı. Normal rutinde emmeye devam etseydi asla kesmezdim.

Memeyi bıraktıktan sonra doktoru ile görüşmek için kontrole gittik. Kendisi de anlattıklarımı dinleyip, çok doğru bir karar aldığımı söyledi ve açıkçası çok rahatladım.

Peki memeden kesmek Zibidikuş‘un uykusunu ve beslenmesini nasıl etkiledi?

İştahı yerine geldi. Zaten anormal çok yiyen bir bebek hiç olmadı. Yemek konusunda çok seçici fakat, sevdiği yemekleri sorunsuz yiyor. Ara öğünlerini alıyor. Bu benim için yeterli.

Uyku konusunda ise, bir anlamda uyku eğitimi vermiş oldum. Kucakta olmadan, sallanmadan, emmeden kendi kendine yattığı yerde uyuyabiliyor. Ben yanında oluyorum. Gece uyandığında yanına yatmasam bile sırtını okşayıp, alnını öpüp orada olduğumu gösteriyorum ve 5 dk içerisinde tekrar dalıyor (uyku arkadaşı tavşanın bu konuda yardımı çok fazla).

Evet hala her gece sabaha kadar deliksiz uyumuyor. Uyuduğu zamanlar da oluyor ama 2-3 defa uyandığı da oluyor. Hele ki şu sıralar köpek dişleri de geldiğinden ara ara uyanıyor.

Ben anne sütünü kestikten sonra, gece uykuları için yerine başka bir şey koymadım. Zibidikuş zaten biberon alan bir bebek hiç olmadı. Meme yerine başka bir şey vermeyi doğru bulmuyorum, çünkü bu sefer onun için uyanacağını düşünüyorum. Çok sık uyandığı zamanlar arada su veriyorum, isterse içiyor.

Genel olarak, daha iyiyiz ve hala bir düzene girmeye devam ediyoruz. Artık yatağa girdikten sonra bir tek kitap okuyorum ve bittikten sonra 10 dk içerisinde uyumuş oluyor.

Memeyi kestikten sonra 3 gün ara ile 2 defa göğüslerimi sağdım. Çünkü hafif ağrı ve şişlik vardı. 10 gündür hiç bir sıkıntım yok. Sanırım bedenim duruma alıştı.

Memeden kesme sürecimiz bu kadardı. Umarım bekleyenlerin beklediğine değmiştir :).

Çok teşekkür ederim.